מהר"ל - תורה היא מוכרח ולמעלה מן הזמן' קרבן שתי הלחם

פרטים: שבועות תשל"ח (1977–78) אידיש 1 שעה 3 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

אויפן יסוד פונעם מהר"ל ערקלערט דער משגיח אז מתן תורה איז למעלה מן הזמן, דערפאר ציילט מען נישט דעם פופציגסטן טאג און דערפאר איז דער קרבן שתי הלחם פון שבועות חמץ, און ער שילדערט די עבודה פון "קדושים תהיו" אין די ימי הספירה וואס גרייט צו דערצו.

דער משגיח עפנט מיטן מדרש אויף "לכל זמן": דער אריינגיין און ארויסגיין פון אדם הראשון פון גן עדן, דער מבול און די מילה פון אברהם אבינו זענען אלע געקומען אין א צייט וואס איז באשטימט געווארן פון ששת ימי בראשית, ווייל אין א וועלט וואס איז אזוי מסודר איז גארנישט קיין מקרה. ביי מתן תורה אבער שטייט "עת" און נישט "זמן", ווייל עת איז א נקודה אן א שיעור, און די תורה איז למעלה מן הזמן. דערפאר ציילט מען נישט דעם פופציגסטן טאג, אזוי ווי ביים יובל און יום כיפור. לויטן מהר"ל איז דער קרבן פון שבועות חמץ: חמץ איז דער יצר הרע, און דורך דער תורה ווערט ער אויסגעלייטערט און קען דינען דעם אויבערשטן. אין ספירה לייטערט מען די זיבן מידות, און מ'ציילט פון חסד אראפ, ווייל שבועות ברענגט דעם הימל אראפ. דערנאך ערקלערט ער "קדושים תהיו" אלס א ציווי און א הבטחה, מיט א מעשה פונעם ראזוואדאווער, א מעשה פון די חסד פונעם סטאלינער רבי'ן, און עצות ווי אזוי צו וואקסן אין קדושה טריט ביי טריט.

ענינים: מתן תורה ביי הר סיני · ספירת העומר · מידות טובות

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט