א - שבע קולות של שירה הם כנגד השבע ספירות. השביעית (מלכות) כנגד שבת. ב - ביזת הים - להוציא כח הנעלם שבתוכנו.

פרטים: שביעי של פסח תשס"א (2000–01) אידיש 1 שעה 11 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז די צוועלף שבילים ביי קריעת ים סוף און די צוועלף קולות פון נגינה זענען א סימן פון א גלות וואס איז נאך צעטיילט, און ביי דער גאולה העתידה וועלן בלייבן נאר די זיבן קולות פון שמחה וואס פארייניגן זיך אין שבת; און ער שטארקט צו זאגן שירת הים יעדן טאג מיט שמחה כדי צו ממשיך זיין ישועות.

דער משגיח עפנט מיט דער מכילתא: ווען אידן ביים ים וואלטן געזאגט "ה' מלך" אנשטאט "ה' ימלך", וואלט מער נישט געווען קיין גלות. ער פרעגט פארוואס דער ים סוף האט זיך געשפאלטן אויף צוועלף שבילים, און לעתיד וועט ער זיך שפאלטן אויף זיבן נחלים. דורך יוסף, וועמענס נאמען ווייזט אויף דער גאולה העתידה, ערקלערט ער אז יציאת מצרים איז געווען נאר א האלבע גאולה, א יחץ, און דער ים האט זיך דעמאלט געשפאלטן נאר אין זכות פון יוסף. דערנאך רעדט ער וועגן נגינה: א ניגון איז א זיווג פון קולות פון הימל, די זיבן קולות זענען כנגד די זיבן טעג, די שבעה רועים און שבת, און צוועלף איז א בחינה פון פירוד. אויף דער פיאנא מאכן די זיבן ווייסע קלאווישן פון חסד מיט די פינף שווארצע פון דין צוועלף, די קולות פון גלות; לעתיד וועלן בלייבן נאר די זיבן. צום סוף ברענגט ער די זעקס גרינגע סגולות פונעם ספר חרדים, בפרט זאגן שירת הים יעדן טאג מיט שמחה, וואס איז ממשיך ישועות פאר די אידן אין ארץ ישראל.

ענינים: ניגון און שירה · קריעת ים סוף און דער מן · קדושת שבת

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט