יו"ט ליהודים בעלי מדריגה' ומרדכי לא יכרע- היה בטוח בה'' יו"ט של לעתיד לבא' פעמונים בשולי המעיל- דור אחרון
פרטים: סעודת שושן פורים תשמ"ג (1982–83), תשמ"ד (1983–84), תשמ"ו (1985–86), תשמ"ז (1986–87) אידיש 1 שעה 32 מינ׳
הערן
-
טייל 1 פון 4 · 24 מינ׳
-
טייל 2 פון 4 · 36 מינ׳
-
טייל 3 פון 4 · 20 מינ׳
-
טייל 4 פון 4 · 11 מינ׳
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז שושן פורים איז דער יום טוב פון די העכערע מדריגות, אז מרדכי'ס "לא יכרע" איז א טיפערע מדריגה פון אמונה, און אז פורים איז א טעם פון דער פולשטענדיגער מחיית עמלק לעתיד לבוא.
דער משגיח פרעגט פארוואס עס זענען אויפגעשטאנען נייע עמלקים אין שושן דעם צווייטן טאג, און פארוואס אסתר האט ערשט דאן געבעטן מען זאל אויפהענגען די עשרת בני המן. ער ענטפערט אז פורים דערגרייכט ביז די נידריגסטע אידן, און שושן פורים איז פאר די העכערע, די מוקפין חומה וואס זענען פארבונדן מיט ירושלים. וואס ביי איינעם איז נישט קיין עבירה איז ביי א העכערן א עבירה, דערפאר ווערן די פיינערע עמלקים און די עשרת בני המן, די צען כוחות הנפש, אויסגעמעקט דעם צווייטן טאג. דערנאך לערנט ער דעם תרגום אויף מרדכי'ס "לא יכרע" און איז מתרץ א סתירה דערין מיט'ן דברי יואל: אברהם אבינו'ס מסכת עבודה זרה האט געהאט פיר הונדערט פרקים, און ביי מרדכי איז דאס גלייבן אז המן גיט פרנסה שוין עבודה זרה. יעדער איד, זאגט ער, דארף וויסן דעם אמת און זיך קיינמאל נישט מייאש זיין. ביי דער גמרא אין מגילה ז' ערקלערט ער אז די מגילה טראגט אין זיך דעם אור פון משיח, פארבינדט שושן פורים מיט א ברית מילה, און ענדיגט מיט אסתר'ס כוונה אז דער יום טוב זאל פארבינדן דעם לעצטן דור מיט ירושלים.
ענינים: שושן פורים · בטחון · ספיקות אין אמונה און עמלק · מגילת אסתר