לבנה בשלימותה - התגלות השכינה

פרטים: סעודת ט"ו באב תשס"ט (2008–09) אידיש 32 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז דער דור המדבר האט ערשט ט"ו באב געוואוסט אז די גזירה האט זיך געענדיגט, ווייל ערשט דעמאלט האבן זיי געקענט שפירן די לבנה, די מדת המלכות און יראת שמים, וואס איז געווען פארבארגן זינט דעם חטא פון די מרגלים.

דער משגיח עפנט מיט דעם טעם פון דער גמרא פארוואס ט"ו באב איז א יום טוב: יעדן תשעה באב אין מדבר איז א חלק פונעם דור געשטארבן אין די קברים וואס זיי האבן געגראבן, און אין פערציגסטן יאר האבן זיי זיך געלייגט נאכט נאך נאכט, ביז די פולע לבנה פון פופצנטן האט זיי געוויזן אז די גזירה איז פארביי. ער פרעגט ווי אזוי האבן זיי געקענט מיינען אז זיי האבן זיך טועה געווען, ווען פערצנטן איז די לבנה כמעט פול. ער דערציילט ווי דער ראדזינער האט געברענגט זיין תכלת צום שפת אמת, און דער שפת אמת האט געזאגט אז ער שמעקט נישט קיין תכלת. דורך דער קשיא פונעם רמח"ל אויף דער ברכה פון יוצר, און דעם דברי יואל אויף רבינו תם, ערקלערט ער אז ס'איז דא א חמה העליונה און א לבנה העליונה. די לבנה איז מלכות און יראת שמים, וואס איז דער חוש הריח; נאך די מרגלים איז זי געווען פארדעקט, און ט"ו באב, ווען ס'הייבט זיך אן די התעוררות פון ראש השנה, האבן זיי זי ווידער געשפירט.

ענינים: ט"ו באב און די שבעה דנחמתא · יראת שמים

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט