זמן לשאוב יראת שמים בעד הכנה לר"ה' זמן של שידוכים' ז' ימים אחר היו"ט הגדול של ט' באב לעתיד.
פרטים: ט"ו באב תשל"ט (1978–79) אידיש 50 מינ׳
הערן
-
טייל 1 פון 2 · 31 מינ׳
-
טייל 2 פון 2 · 20 מינ׳
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז חמשה עשר באב איז דער אנהייב פון די צייט פון יראת שמים און תשובה ביז יום כיפור, א טאג פון שידוכים צווישן דעם רבונו של עולם און כלל ישראל, און דער יום טוב פון דעם גוטן וואס איז באהאלטן אינעם חורבן: אז די עבודה פון אידן אין גלות איז ביים רבונו של עולם טייערער ווי אלעמאל, און דערפאר לייגט מען צו אין תורה פון דעם טאג אן.
דער משגיח עפנט מיט פרשת עקב און איר הפטרה, די וואך פון יראת השם צווישן די זיבן וואכן פון נחמה, און מיט דעם וואס תלמידי הבעל שם טוב זאגן אז די ימי התשובה הייבן זיך אן פון חמשה עשר באב. פון דער משנה וועגן די בנות ירושלים מאלט ער דעם טאג ווי א שידוך צווישן דעם רבונו של עולם און כלל ישראל, וואס די תנאים זענען דער פסוק פון ליראה און לאהבה. א מעשה מיט א איד אין ביאלא, וואס האט אויסגעקליבן גלייך נאך יום כיפור, ווייזט אז ווען מ'איז פריי פון עבירות איז די בחירה גוט, און דער משגיח ערקלערט אז דער כח פון יום כיפור הייבט זיך שוין אן חמשה עשר באב. דערנאך שטעלט ער אוועק א הייליגע יראה וואס קומט פון שלימות קעגן א פחד וואס קומט פון א חסרון. אינעם צווייטן טייל ערקלערט ער, מיט דער פסיקתא אויף "רני עקרה" און מיט ווערטער פונעם אריז"ל, פונעם חידושי הרי"ם און פונעם חתם סופר, אז די עבודה אין גלות איז חשובער ווי אין די צייטן פונעם בית המקדש. חמשה עשר באב איז דער טאג זיך צו פרייען דערמיט און מוסיף צו זיין אין תורה.
ענינים: ט"ו באב און די שבעה דנחמתא · יראת שמים · גלות אלס הכנה צו גאולה · תשובה