דברו על לב ירשלים - הרגשת ישראל בנחמת ציון

פרטים: ט"ו באב תשמ"ה (1984–85) אידיש 1 שעה 30 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז חמשה עשר באב איז דער יום טוב פון דער גאולה העתידה, וואס אידן שפירן מיטן הארץ, דער טאג וואו ירמיה פון תשעה באב ווערט צוריק שלמה המלך.

דער משגיח עפנט מיט דער משנה אין סוף תענית און פרעגט פארוואס זי ענדיגט מיט שלמה המלך, פארוואס די בנות ישראל האבן געטאנצט אין די כרמים, און פארוואס די גמרא דארף זעקס טעמים פאר א טאג וואס איז גרעסער ווי פסח. ער פרעגט פארוואס דער סימן פון א"ת ב"ש אין שולחן ערוך לאזט אויס שביעי של פסח, און ענטפערט אז דער טאג באשטימט חמשה עשר באב, א יום טוב אויף א גאולה וואס איז נאך נישט געקומען. די זעקס טעמים זענען דער אור חוזר פון יענער שמחה, דעם מחול וואס הקב"ה וועט מאכן פאר די צדיקים. נשים שפירן די גאולה מיטן הרגש, דערפאר טאנצן די בנות אין די כרמים. דערנאך שטעלט ער תשעה באב קעגן שמיני עצרת און ירמיה קעגן שלמה, און ברענגט דעם חתם סופר אז ירמיה איז געווען א גלגול פון שלמה. חמשה עשר באב טוט מען אויס די בגדים פון ירמיה, מען לייגט צו אין תורה, מען בויט דעם אייגענעם מקדש און מען שטייט אויף פונעם קבר פון תשעה באב.

ענינים: ט"ו באב און די שבעה דנחמתא · שלמה המלך · תשעה באב · שמיני עצרת און שמחת תורה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט