זמן של שישו אתה כל המתאבלים עליה

פרטים: ט"ו באב תש"מ (1979–80) אידיש 42 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז ט"ו באב איז א יום טוב פון דער צוקונפט: אידן פרייען זיך וואס זיי האבן זוכה געווען צו טרויערן אויפן בית המקדש און האבן קיינמאל נישט אויפגעהערט צו האפן, און זיין אמת'ער טייטש וועט ערשט נתגלה ווערן ווען משיח וועט קומען.

דער משגיח ווייזט אן אז פסח, דער ראש פון אלע מועדים, באשטימט דורך דעם סימן פון א"ת ב"ש אויף וועלכן טאג אין דער וואך יעדער יום טוב פאלט, אבער שביעי של פסח באשטימט גארנישט, הגם ט"ו באב פאלט אלעמאל אויף זיין טאג. ער ענטפערט אז די סימנים זענען נאר אויף זאכן וואס זענען שוין פארגעקומען, און ט"ו באב געהערט צו דער צוקונפט, צום יום שכולו שבת. דערפאר ברענגט די גמרא זעקס טעמים אויף ט"ו באב און קיינער איז נישט מספיק; דער זיבעטער טעם וועט מען וויסן ווען דער אויבערשטער וועט מאכן א מחול לצדיקים. ער ערקלערט אז ט"ו באב פרייט מען זיך וואס מ'האט זוכה געווען צו טרויערן, א סימן פון לעבן, ווי די הרוגי ביתר וואס זענען נישט פארפוילט געווארן. ט"ו באב הייבט אן די ימי התשובה, און יעדער איד נעמט זיך פאר צו זיין גוט און בארגט פון דעם וואס ער וועט זיין. אזוי ווי שומרים לבוקר, האפן אידן ווייטער נאך יעדע אנטוישונג, און דאס קען נאר א פינגער מסביר זיין.

ענינים: ט"ו באב און די שבעה דנחמתא · ווארטן אויף משיח · דער בית המקדש און דער חורבן

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט