הפך שאין בו שמן - יהודי בזמן הזה

פרטים: סעודת זאת חנוכה תשמ"ח (1987–88) אידיש 1 שעה

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז יעדער דור'ס נייער תירוץ אויף דעם נס פון דער ערשטער נאכט חנוכה ברענגט ארונטער א נייע ישועה, און אז פאר אונזער ליידיגן נידעריגן דור ווערט דער נס אנגעצונדן אפילו פון א ליידיגן פך מיט נאר א רושם פון שמן אויף די ווענט.

דער משגיח עפנט מיט דעם וואס אין פרשת בהעלותך ווערט נאכאמאל איבערגעחזרט אז די מנורה איז געמאכט געווארן מקשה, פון איין שטיק, און גייט איבער צו דער באקאנטער קשיא וואס איז געווען דער נס די ערשטע נאכט. ער ברענגט דעם צבי לצדיק און דעם ישמח ישראל, וואס ענטפערן אז דער פך איז געווען ליידיג, נאר מיט עטליכע טראפן שמן אויף די ווענט. ער פרעגט ווי אזוי מ'קען זאגן א תירוץ וואס די ראשונים האבן נישט געזאגט, און ער ערקלערט דורך דער משנה אין נדה און דורך דעם אריז"ל אז יעדער שיטה אין תורה קומט פון אן אנדער היכל אין הימל, און יעדן חכם'ס חידוש אויפן נס חנוכה ברענגט ארונטער א נייע ישועה. חנוכה, זאגט ער, איז בעיקר פאר די נידעריגע שפעטערדיגע דורות, וואס זענען ווי ליידיגע שבולים. די מנהיגים ווערן קלענער, אבער מ'קען דינען השם יתברך אין יעדן מצב, און היינט איז א קרעכץ פון תשובה אזוי גוט ווי אמאל גרויסע תעניתים. היינט איז נישטא קיין פך, נאר א רושם פון שמן, און דאס איז גענוג. צום סוף, זאת חנוכה, ערקלערט ער די מנורה מקשה אלס איין שטיק, וואס פארבינדט אפילו איר ירך, די נשמות פון עקבתא דמשיחא, מיט אירע ליכט.

ענינים: דער נס חנוכה און די יוונים · די עבודה פונעם לעצטן דור · די סימנים פונעם דור פאר משיח · זאת חנוכה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט