סעודה של המחכים לבנין ביהמ"ק; חנוכה - להודות ולהלל - יו"ט של הוד

פרטים: סעודת זאת חנוכה תשנ"א (1990–91) אידיש 35 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

ביי דער סעודה פון זאת חנוכה ערקלערט דער משגיח אז חנוכה איז דער יום טוב פון אהרן און די כהנים, דער טאג פון הוד און הלל, וואס יעדער איד בויט דאן מיט זיינע ליכט א שטיקל פון דער מנורה פונעם בית המקדש וואס משיח וועט אראפברענגען.

דער משגיח עפנט מיט דער קשיא פון רש"י פארוואס די פרשה פון דער מנורה קומט נאך דעם קרבן פון די נשיאים, און מיטן תירוץ פונעם רמב"ן אז אהרנ'ס חלק איז די נרות חנוכה. ממילא איז חנוכה דער יום טוב פון אהרן און די כהנים, ווען יעדע אידישע שטוב ווערט א בית המקדש, און די אכט ליכט זענען כנגד די נעמען פון משיח. די סעודה פון זאת חנוכה איז מחזק די אמונה אין משיח און דאס ווארטן אויף אים. אהרן איז די מידה פון הוד, דערפאר איז חנוכה דער טאג פון להודות ולהלל, און דער משגיח פארבינדט הלל מיט אהרנ'ס יארן און מיטן בית המקדש. יעדער דור בויט מיט זיינע ליכט א חלק פון דער מנורה פונעם דריטן בית המקדש: די גרויסע דורות די גביעים און פרחים, אונזער נידעריגער דור דעם ירך, אבער אלעס איז איין מקשה, אזוי ווי דער תניא לערנט וועגן אלע נשמות. ער שליסט מיט דער חתימה פון זאת חנוכה און מיט א תפילה אויף דער גאולה.

ענינים: זאת חנוכה · ווארטן אויף משיח · די חנוכה ליכט · הודאה און שבח צום אייבערשטן

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט