טעם על מה שמדליקין במנורה יחידה ולא בנרות נפרדות

פרטים: סעודת זאת חנוכה תשנ"ב (1991–92) אידיש 1 שעה 1 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט פארוואס די חנוכה מנורה איז איין שטיק מיט אכט ליכטלעך: אירע אנגעצונדענע און לעדיגע ליכט האלטן ביידע זייטן פונעם נס, די ישועה פאר אידן און די מפלה פון די אומות, ביז זאת חנוכה ווערן אלע אכט פול.

דער משגיח עפנט מיטן פסוק אין בהעלותך וועגן אהרן וואס האט אנגעצונדן די מנורה און אז זי איז "מקשה", און פרעגט פארוואס די תורה חזר'ט דאס איבער. דערנאך פרעגט ער פארוואס דער מנהג איז צו האבן איין מנורה פון אכט ליכט און נישט באזונדערע ליכט יעדע נאכט. פון די צוויי נוסחאות פון דער ברכה אין דער גמרא ברענגט ער ארויס צוויי זייטן פונעם נס: די ישועה פון כלל ישראל און די מפלה פון די אומות, וואס שטימען מיט מוסיף והולך פון בית הלל און פוחת והולך פון בית שמאי. דורכן אריז"ל אויף די שמונה מלכים פון אדום און דעם בני יששכר ערקלערט ער אז דער שמן האט געברענט ווייל ס'האט געשיינט די "אורך ימים" פון משיח, דערפאר שטייען אלע אכט ליכט שוין פון דער ערשטער נאכט. די פולע ליכט זענען אידן, די לעדיגע די אומות. אויף לעדיגע כלים מאכט מען נישט קיין ברכה, דערפאר דארף די מנורה זיין איין שטיק. זאת חנוכה, אזוי ווי שמיני עצרת, זענען אלע אכט פול. ער ענדיגט מיט א מעשה וועגן אמונה און א ברכה.

ענינים: די חנוכה ליכט · זאת חנוכה · משיח און ימות המשיח · אידן און די אומות העולם

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט