סעודת רשות - היחיד או הרבים? ואודות פרות השמנות הנבלעות בתוך פרות הכחושות

פרטים: סעודת זאת חנוכה תשס"ג (2002–03) אידיש 46 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז די סעודת חנוכה איז א סעודת רשות, וואו מ'מאכט מיט שירה פון דעם רשות הרבים פונעם גלות א רשות היחיד, און אז די מאגערע פרות פון פרעה'ס חלום, וואס האבן איינגעשלונגען די פעטע, וועלן סוף כל סוף מוזן אויסשפייען יעדן ניצוץ פון קדושה.

דער משגיח הייבט אן מיט דעם אז חנוכה איז נישטא קיין חיוב סעודה, ממילא איז די סעודה א סעודת רשות. די חנוכה ליכט שטעלט מען אין רשות הרבים למטה מעשרה, און מ'ברענגט דארט אריין א רשות היחיד פון קדושה. דאס ווארט "רשות" אליין פעלט א ווארט; מיט שירה, וואס מ'דארף זאגן ביי א גאולה, לייגט א איד צו "היחיד", ווייל אפילו אין רשות הרבים איז דא א ניצוץ אלקות. דערנאך גייט ער איבער צו פרעה'ס חלום: די מאגערע פרות זענען געשטאנען ביי די פעטע, פארגאפט ווי א מענטש וואס קומט אריין קיין ירושלים, ווייל די סטרא אחרא ווייסט דעם כח פון קדושה און אז זי וועט מוזן אויסשפייען וואס זי האט איינגעשלונגען. פונעם מדרש אויף "קץ שם לחשך" און פון יוסף'ס צוויי עקסטערע יאר אין תפיסה ערקלערט ער ווי אזוי א קץ קען פארלענגערט ווערן, ער רופט יעדן איד צו מאכן א חשבון ווי אזוי עס צו פארשנעלערן, און ער ווייזט אויף בעלי תשובה ווי די ערשטע טראפנס פארן גרויסן רעגן.

ענינים: די צייט פון דער גאולה און דער קץ · קדושה און קליפה · יוסף און זיינע ברידער

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט