צד ב: בטחון' הסוכה הוא מקיף של חיים (ניגונים)

פרטים: סוכות תשמ"ט (1988–89) אידיש 40 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז די סוכה, דער צילא דמהימנותא נאך די ימי הדין, איז א לעבעדיגער מקיף פון בטחון, און אז די שמחה פון סוכות איז דער כלי צו שעפן רוח הקודש, וואס דאס איז דער כח צו רעדן אמת'ע דברי תורה און דברי תפילה.

דער משגיח הייבט אן מיט בטחון: דער וואס פארלאזט זיך אויפן אייבערשטן האט נישט קיין מורא, ווייל ער ווייסט אז אלעס וואס מ'האט באשלאסן אויף אים איז לטובתו. נאך די ימי הדין קומט סוכות, דער צילא דמהימנותא, וואו דער אייבערשטער אליין רינגלט ארום זיין פאלק ווי די בערג ארום ירושלים, א שוץ וואס ווערט קיינמאל נישט חרוב. שם, וואס האט מיט זריזות צוגעדעקט זיין פאטער, האט זוכה געווען צו לעבעדיגע מקיפים, און יפת נאר צו דער קבורה פון גוג. נאך א ניגון ברענגט ער די גמרא אז מ'זאל מתפלל זיין נאר אויף איין זאך, און ער איז מסביר אז די גאנצע שמונה עשרה איז איין בקשה: צו קענען דינען דעם אייבערשטן מיט א ישוב הדעת. דערנאך ערקלערט ער לויט'ן שפת אמת אז שמחה איז דער כלי צו שעפן רוח הקודש ביי שמחת בית השואבה, פארוואס מ'האט נישט געשלאפן די זיבן טעג, און אז דער רוח הקודש איז דער כח צו רעדן אמת'ע דברי תורה און תפילה, פון וואס עס קומט שמחה.

ענינים: סוכות · בטחון · מחשבה און דער כח הדיבור · עבודת השם בשמחה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט