קטרת ושיר השירים. (טעם שהצדוקים התעקשו להקטיר הקטרת מחוץ לקודש הקדשים)

פרטים: יום הכיפורים תש"ע (2009–10) אידיש 31 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז די צדוקים האבן געוואלט אז מ'זאל צוגרייטן די קטורת אינדרויסן פונעם קודש הקדשים ווייל זיי האבן געזען אינעם אייבערשטן נאר א מלך, בשעת אום יום כיפור שטייען אידן פאר אים ווי א כלה פאר איר חתן, די זעלבע חיבה וואס דער ריח פון שיר השירים דריקט אויס.

דער משגיח עפנט מיט דער גמרא און דעם ירושלמי וועגן די צדוקים, וואס האבן געהאלטן אז דער כהן גדול דארף צוגרייטן די קטורת אינדרויסן און עס אריינברענגען פארטיג אין קודש הקדשים, ווייל פאר א מלך גרייט מען נישט צו אין זיין געגנווארט; ער פרעגט פארוואס די תורה האט אפגעווארפן א סברא וואס זעט אויס גערעכט. ער שטעלט אוועק ראש השנה, דער יום הדין פון דער גאנצער וועלט ווען דער אייבערשטער זיצט ווי א מלך, קעגן יום כיפור, ווען כלל ישראל איז אליין מיט אים ווי א ווייב מיט איר מאן, וואס שעמט זיך נישט צו קאכן פאר אים. די צדוקים, כופרים אין תורה שבעל פה, האבן נישט מודה געווען אז כלל ישראל איז די כלה און די חכמים זענען די עקרת הבית. די קטורת, א ענין פון ריח, איז די עבודה פון חתן וכלה, אזוי ווי שיר השירים וואס הייבט אן און ענדיגט זיך מיט ריח. דער חוש הריח איז נישט נפגם געווארן ביים חטא פון עץ הדעת און איז דער חוש פון משיח. צום סוף רעדט ער וועגן ראש השנה ווי א יראה וואס קומט פון אהבה.

ענינים: יום כיפור · קרבנות און עבודת בית המקדש · שיר השירים · דעם אייבערשטנס אהבה צו כלל ישראל

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט