צריכים להתפלל ביו"כ שלא יתבייש בן דוד ע"י דחיית קץ הגאולה ח"ו
פרטים: יום הכיפורים תשנ"א (1990–91) אידיש 41 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט די פערציג טעג ביז יום כיפור ווי א ארויפגיין אויפן הר השם אין זמן, און ער רופט אויף אז אידן זאלן זיך מתפלל זיין דעם יום כיפור, ביי דעם חצות פונעם ערב שבת פון דער וועלט, אז משיח זאל נישט נאכאמאל ארויסגיין מיט בושת פנים.
דער משגיח עפנט מיטן פסוק "מי יעלה בהר ה'": אזוי ווי ס'איז פאראן א הר השם אין מקום, איז פאראן א הר השם אין זמן, די פערציג טעג פון ראש חודש אלול, און דער קודש הקדשים דערפון איז יום כיפור. נישט יעדער דערגרייכט דארט; איינער דארף דרייסיג טעג, דער אנדערער פערציג, און אין שפעטערדיגע דורות איז נתגלה געווארן אז מ'האט נאך ביז הושענא רבה און שמיני עצרת, און דורך די תלמידי הבעל שם טוב, ביז זאת חנוכה. די מדריגות ברענגט ער צו מיט די פסוקים פון נצבים, וילך און האזינו. דערנאך ערקלערט ער אז א יום כיפור וואס געפאלט אויף שבת ברענגט א גרעסערע כפרה, וואס מ'האט אונז געגעבן ווייל דער דור דארף עס, און אז דאס יאר תשנ"א איז דער חצות פונעם ערב שבת פון דער וועלט. נאך א מעשה מיט רבי הירש רימאנאווער, וואס האט אנגעהויבן שבת פון חצות, מאנט ער מ'זאל צוריקברענגען דעם ערב שבת און שרייען אויף משיח. צום סוף דערציילט ער דעם ישמח משה'ס מראה, ווי משיח גייט ארויס מיט בושת פנים, און רופט אויף אז מ'זאל מאכן די קרוין פאר משיח דורך תפילה.
ענינים: יום כיפור · די צייט פון דער גאולה און דער קץ · חודש אלול · משיח און ימות המשיח