תשובה - הנשמה ישוב אל שורשה - הקב"ה

פרטים: יום הכיפורים תשנ"ה (1994–95) אידיש 58 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז יובל מיינט צוריקקומען צום שורש, אז תשובה יום כיפור איז די נשמה'ס צוריקקומען צום כסא הכבוד, און אז דאס יאר נאך שמיטה טראגט אין זיך די האפענונג אויפן שופר גדול פון משיח.

דער משגיח עפנט מיט די פסוקים פון שופרות פון ראש השנה: די תורה איז געגעבן געווארן מיט א שופר אינעם פופציגסטן טאג, א טאג וואס איז העכער פון די זיבן מאל זיבן פון דער טבע. דער עבד עברי וואס וויל נישט ארויסגיין אין זיבעטן יאר, גייט ארויס ביים יובל. יובל, ערקלערט ער, מיינט צוריקקומען צום שורש, א כלל וואס איז איינגעבויט אין דער בריאה; די נשמה איז אויסגעהאקט פונעם כסא הכבוד, און תשובה ברענגט זי צוריק אהין. ראש השנה איז א יום הדין, די תרועה וואס צוברעכט, און יום כיפור פון יובל איז די תקיעה פון רחמים. יובל איז נאר נוהג ווען אלע אידן זענען אין ארץ ישראל, ווייל זיין שורש איז דער ארט וואו אלע נשמות זענען איינס; דערפאר פארלאנגט יום כיפור אז אידן זאלן זיך איבערבעטן. מיט דעם מהר"ל'ס יסוד פונעם אכטן טאג וואס איז העכער פון דער טבע, ערקלערט ער יום כיפור אלס א צווייטע מתן תורה, מלוה מלכה אלס דוד המלך'ס סעודה, און משיח וואס קומט במוצאי שביעית. ער שליסט אז דער היינטיקער תשרי, נאך שמיטה, איז א באזונדערע עת רצון.

ענינים: תשובה · יום כיפור · שמיטה און יובל · שבע און אכט: טבע און למעלה פון טבע

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט