פרקי אבות
The Greatness of the חכמי התורה and the קדושה that Exists in their names
פרטים: תשל"ה (1974–75) ענגליש 36 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
ביים לערנען דעם אנהייב פון פרק ו אין פרקי אבות ערקלערט דער משגיח אז די נעמען אליין פון די חכמים זענען תורה, ווייל א אידישער נאמען איז דער עצם פון דער נשמה, און ווען מ'דערמאנט אים פארבינדט מען זיך מיט דעם תנא אליין.
דער משגיח עפנט מיט א משל: אזוי ווי אדם הראשון איז ארויסגעטריבן געווארן פון גן עדן, אזוי איז כלל ישראל אין גלות, און יונגע לייט וואס זענען נאך אין זייער גן עדן האבן די געלעגנהייט צו לערנען. ער שטעלט פאר דעם פרק ו פון אבות, ברייתות וועגן תורה וואס זענען געשריבן אין לשון המשנה. דברי תורה מיט רוח הקודש האלטן אין זיך אסאך מער ווי דער פשוט פשט, דערפאר זענען אלע פשטים אמת. ער פרעגט פארוואס די גמרא פארברענגט אזוי פיל צייט מיט דערמאנען די נעמען פון די חכמים, און ענטפערט אז דער נאמען אליין איז תורה. דיבור האט א גרויסן כח, ווי מ'זעט ביי די פירות פון ארץ ישראל אין מדבר. ער דערציילט ווי רב שמעון סופר האט אפגעשטעלט די ליצנים אין קראקא מיט א מעשה פון א שם, ער ברענגט דאס דערמאנען פון חברון אום יום כיפור, און ער ערקלערט פון אדם הראשון וואס האט געגעבן נעמען צו די באשעפענישן אז א נאמען האלט דעם עצם פון א זאך. צום סוף ערקלערט ער פארוואס דער תנא זאגט נישט אויס דעם שכר פון תורה לשמה: עולם הבא איז צו הייליג אפילו פאר נביאים צו זען.
ענינים: פרקי אבות · כבוד התורה און תלמידי חכמים · קריאת שם פאר א קינד · מחשבה און דער כח הדיבור