Understanding the Mistake of the מגדף and how it Pertains to ל”ג בעומר
פרטים: אמור תשס"ב (2001–02) ענגליש 50 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז דער מגדף האט אפגעלייקנט אז יעדער איד איז אן אות אין ספר תורה און אז דעם אייבערשטנס אהבה צו יעדן שבט בלייבט ווארעם ווי דאס לחם הפנים, און אז ל"ג בעומר, דער טאג פון רבי שמעון בר יוחאי, אנטפלעקט די באהאלטענע חשיבות פון יעדן איד.
דער משגיח עפנט מיט דעם לחם הפנים, צוועלף חלות וואס יעדע ווערט באזונדער געמאכט, און מיט דעם מגדף וואס האט זיך, לויט רש"י, געקריגט איבער זיין פלאץ אין מחנה דן און האט חוזק געמאכט פון לחם הפנים. ער ערקלערט אז יעדע אידישע נשמה איז געווארצלט אין אן אות פון ספר תורה, און די מחנות אין מדבר זענען געווען אויסגעשטעלט ווי א ספר תורה, ממילא איז א פרעמדער ווי אן איבעריגער אות. דער מגדף, אן אפיקורס וואס דער אריז"ל זאגט האט זיך שפעטער מגלגל געווען, האט טענה'ט אז שבט דן איז א פארווארפענער שבט. דער תירוץ איז אז קיין איד איז נישט פארווארפן: יעדע חלה, קעגן יעדן שבט, איז איינס פון די צוועלף צירופים פונעם שם הוי"ה, און די חלות זענען געבליבן ווארעם, אזוי ווי דעם אייבערשטנס אהבה. יחזקאל נאכן ערשטן חורבן און רבי שמעון בר יוחאי נאכן צווייטן האבן אנטפלעקט די באהאלטענע נקודה אין יעדן איד. דאס איז די שמחה פון ל"ג בעומר, וואס איז פארבונדן מיט פורים, א טאג פון חיזוק אפילו פארן נידעריגסטן איד.
ענינים: ל"ג בעומר און רבי שמעון בר יוחאי · די מעלה פון יעדן איד · דעם אייבערשטנס אהבה צו כלל ישראל