The Depth of the כיבוד אב of יוסף and our Connection to the אבות

פרטים: ויחי תשל"ז (1976–77) ענגליש 45 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט אז יוסף האט געבעטן מ'זאל אויך זיינע עצמות אריבערטראגן קיין ארץ ישראל אלס א הידור אין כיבוד אב, ווייל די עצמות פון א זון זענען א המשך פונעם טאטן, און דערפון אז יעקב אבינו לא מת, ווייל יעדער איד טראגט א חלק פון אים.

אום שבת חזק פון פרשת ויחי פרעגט דער משגיח א ריי קשיות אויף יוסף'ס ענטפער צו יעקב. אנשטאט צו צוזאגן אז ער וועט באגראבן דעם טאטן אין ארץ ישראל, רעדט יוסף לכאורה פון זיך אליין; ער לאזט שווערן די ברידער און נישט זיינע קינדער; ער לייגט עס אויך אויף זיי ארויף; און ער רעדט פון "עצמותי", כאטש א צדיק'ס גוף ווערט נישט פארדארבן, ווי דער משגיח ברענגט מעשיות פון צדיקים וואס מ'האט געפונען גאנץ. דער תירוץ איז די גמרא אז די עצמות קומען פונעם טאטן: יוסף'ס עצמות זענען יעקב'ס המשך, און זיי אריבערטראגן איז א השלמה פון יעקב'ס קבורה, וואס געהערט צו יעקב'ס זין. דערנאך ברענגט ער די גמרא אז יעקב אבינו לא מת: אין דעם דרוש פון תורה לעבט ער אין יעדן אידישן הארץ. דאס פארבינדט ער מיט מלוה מלכה, וואו יעקב'ס עבר און דוד המלך'ס עתיד טרעפן זיך, און מיט תשובה: ווייל יעקב לעבט, איז קיין איד קיינמאל נישט צו שפעט.

ענינים: כיבוד אב ואם · ויחי און די שבטים · די הסתלקות פון א צדיק

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט