וכי ימוך אחיך - נפילה ממדריגתו - אחרי נמכר' גאולה תהיה לו!! (שייכות לשבועות)
פרטים: בהר בחקותי תשל"א (1970–71) אידיש 1 שעה 9 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז שבת, ארץ ישראל, יום כיפור, די תורה און די אידישע נשמה האבן איין שורש, אז עבירות ביי א איד זענען נאר א מקרה און נישט זיין עצם, און ממילא קען קיין איד, ווי טיף ער זאל נישט פאלן, נישט אפגעריסן ווערן פון זיין שורש: נאכדעם ווי ער ווערט פארקויפט וועט ער האבן א גאולה.
דער משגיח עפנט מיט רש"י'ס ווארט אז שמיטה איז "לשם ה'" אזוי ווי שבת בראשית, און ער ווייזט אז ביידע זענען נישט צוליב מנוחה. וואס עס געפינט זיך אין זמן געפינט זיך אויך אין מקום און אין נפש: שבת צווישן די טעג, ארץ ישראל צווישן די לענדער און די אידישע נשמה צווישן די פעלקער שטאמען אלע פון איין שורש, צוזאמען מיט דער תורה. ארץ ישראל איז עולם הבא, איר פנימיות איז די אידישע נשמה, ממילא איז זי נישט קיין חפצא של מצוה, נאר דאס לאנד אליין האלט שבת. יום כיפור און יובל ברענגען יעדן איד צוריק צו זיין שורש. דורך דעם מהר"ל, דעם ברית בין הבתרים און אברהם אבינו'ס קשיא ערקלערט ער אז א עבירה ביי א איד איז נאר א מקרה, אזוי ווי שמוץ אויף א דימענט. דער זעלבער תירוץ פארענטפערט ירמיהו'ס קשיא אין דער הפטרה. אפילו א איד וואס איז פארקויפט צו עבודה זרה ווערט אויסגעלייזט, און די ספירה ביז שבועות איז די עבודה אפצורייניגן דעם דימענט, אז דער הימל זאל אראפקומען צו יעדן איד.
ענינים: דער פינטעלע איד: די פנימיות'דיגע נקודה פון יעדן איד · שמיטה און יובל