בפרשה זו גנוז משה ר' ובחינתו אור הגנוז (שייכות לפורים)
פרטים: תצוה תשל"ג (1972–73) אידיש 1 שעה 11 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז משה רבינו'ס נאמען איז באהאלטן אין פרשת תצוה נישט אלס עונש, נאר ווייל זיין מסירות נפש האט אים צוגעבונדן צום "שמיני", דעם אור הגנוז וואס איז העכער פון טבע, און וואס לייכט ווידער ארויס אום פורים.
דער משגיח עפנט מיט צוויי מדריגות פון משכן: א איד וואס איז אליין א מקדש, און א מקדש פון עצים ואבנים, און ער ווייזט אז דאס זענען פרשת תרומה און פרשת תצוה, די זיבעטע און די אכטע פרשה פון שובבים. ער פרעגט פארוואס דער מדרש תנחומא עפנט פרשת תצוה מיט מילה בשמיני, און פארוואס משה רבינו'ס נאמען פעלט אין דער פרשה. ער איז מסביר אז די וועלט איז באשאפן מיט די זיבן אונטערשטע מאמרות, און דער "שמיני" איז העכער פון טבע: דער אור הגנוז, וואס ווערט נתגלה ביי יציאת מצרים, חנוכה, די שבת ליכט און ביי א ברית, וואו אליהו קומט צוליב מסירות נפש, אזוי ווי א מעשה מיטן חתם סופר ווייזט. יצחק, וואס איז געבוירן געווארן העכער פון טבע, און משה, וועמענס נשמה איז פונעם אור הגנוז, געהערן צום שמיני. מיט "מחני נא" האט משה זיך צוגעבונדן דערצו, דערפאר איז זיין נאמען באהאלטן אין דער אכטער פרשה. אזוי ווערט אויך דער תלמיד חכם באהאלטן. פורים איז א בליץ פון דעם ליכט אין דער פינסטערניש, און צום סוף מוטיגט ער בני תורה צו זיין צוזאמען אום פורים.
ענינים: אור הגנוז · משה רבינו · שבע און אכט: טבע און למעלה פון טבע · ברית מילה