“מכרה כיום את בכורתך לי” - חילוק בין שיטת הצדיק והרשע
פרטים: תולדות תש"נ (1989–90) אידיש 42 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט אז יצחק האט געשפירט די קדושה וואס דער וואס גרייט צו דאס עסן לייגט אריין אין עס, און אז דער פארקויף פון דער בכורה "כיום" ווייזט אויף די פארקערטע שיטות פון יעקב און עשו וועגן דעם "היום".
דער משגיח עפנט אז פרשת תולדות איז א פרשה פון ברכות: ברכה מיינט הוספה, וואס מ'זעט אין דעם אות ב' און אין די חנוכה ליכט וואס ווערן מער יעדע נאכט, קעגן יון וואס האט געוואלט צולייגן צו איר אייגענעם תחום. אין יעדע עליה פון דער סדרה שטייט א ברכה. דערנאך פרעגט ער פארוואס יצחק האט געדארפט מטעמים כדי צו בענטשן. גרויסע צדיקים האבן נישט קיין הנאה פון עסן, ווי מ'זעט פון די מעשיות מיטן לבושי שרד און מיטן ישמח משה. דער תירוץ איז דער כלל פונעם רמב"ן, אז דער כח הפועל איז אין דעם נפעל, וואס ער ברענגט פונעם בעל שם טוב, פונעם חוזה פון לובלין און פון ר' יחזקאל קוזמירער'ס טשאלנט. רבקה האט בסוד צוגעגרייט עשו'ס עסן, און יצחק האט געשפירט קדושה און געמיינט אז עשו איז א נסתר; יעקב'ס עסן האט געברענגט גן עדן. מיטן ב"ח אויף די פירות פון ארץ ישראל ערקלערט ער די ברכה פון דגן און תירוש. צום סוף שטעלט ער אוועק "מכרה כיום" אלס דעם חילוק צווישן דעם היום פון א איד, מצוות, און דעם היום פון עשו, "אכול ושתו כי מחר נמות".
ענינים: יצחק, יעקב און עשו · כשרות און קדושת האכילה