יש גוי בתוך יהודי - ועל זה צריך לעשות תשובה. אצל רשעים הנפש אלקות בגלות והיא אנוס לעשות עבירה - זה גלות השכינה. בעצם חכמה אין פגם אבל בהתפשטות החכמה יש פגם וזה פוגם בחכמה ממש.
פרטים: פרק י"ט אידיש 48 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
ביים לערנען תניא פרק י"ט ערקלערט דער משגיח אז א איד וואס זינדיגט שלעפט זיין נפש האלקית אריין אין גלות, אבער דער עיקר פון דער חכמה בלייבט נישט אנגערירט און וועקט זיך אויף ביי א נסיון פון אמונה, און דערפאר גיט אפילו א פושע ישראל אוועק זיין לעבן על קידוש השם.
דער משגיח עפנט מיט דעם וואס ספרים טייטשן אז "הגר אשר בקרבך" אין דער תוכחה מיינט דעם גוי וואס איז אין יעדן איד, און ער ברענגט פון א תלמיד פונעם בעל שם טוב אז ערב שבת דארף מען תשובה טון אויף דעם; ער דערציילט פון א ברסלאווער גר וואס פלעגט ביינאכט ברילן כדי ארויסצוהאקן דעם גוי פון זיך. לויט תניא פרק י"ט ערקלערט ער אז דער פושע איז נכנע צום יצר הרע און צווינגט זיין נפש האלקית אין גלות, וואס דאס איז גלות השכינה, ווי א בן מלך וואס מ'צווינגט צו מלחמה האלטן קעגן זיין טאטן. די אהבה מסותרת פון אברהם אבינו איז נאר צוגעדעקט. דערנאך פארענטפערט ער א סתירה: דער עצם פון דער חכמה ווערט נישט אנגערירט פון א עבירה, נאר איר התפשטות אין לב, און דער עצם שלאפט ביז א נסיון פון אמונה וועקט אים אויף. ער ברענגט א מעשה מיט דעם קיסר און א אידישן סאלדאט, און ווייל ס'איז דער יארצייט פונעם ריי"ץ, מעשיות פון זיין מסירת נפש און זיין קדושה.
ענינים: אהבה מסותרת (תניא פרקים יח-כה) · מסירת נפש · די שכינה און גלות השכינה