אלו שעברו על חלב עכו"ם' חמץ בפסח' ונדה לא ימסרו נפשם על קידוש ה'. כל עבירה היא ע"ז ממש.

פרטים: פרק כ אידיש 41 מינ׳

הערן

  1. אראפלאדן

א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי

עפענען אין עיון

נאטיצן נאטיצן צוגעגרייט דורך AI פון דער רעקארדירונג; נישט איבערגעקוקט, און נישט דעם משגיח׳ס ווערטער. דער מקור איז די רעקארדירונג.

וועגן דעם שיעור

דער משגיח ערקלערט פארוואס עבירות וואס האבן א שייכות מיט עבודה זרה, ווי חמץ בפסח און נדה, שוואכן אפ דעם כח פון א איד זיך מוסר נפש צו זיין, און ער הייבט אן תניא פרק כ, וואו ס'ווערט ערקלערט אז יעדע עבירה איז משורש אין עבודה זרה און אז דער אייבערשטער איז נאך דער בריאה פונקט ווי פאר דער בריאה.

דער משגיח חזר'ט איבער דעם פריערדיגן פרק: אפילו א פשוטער איד וועט זיך מוסר נפש זיין און נישט בוקן צו עבודה זרה, ווייל עבודה זרה רייסט אים אפ פון זיין שורש. דערנאך ברענגט ער, ווי ער האט געהערט, פון די הגהות פונעם צמח צדק, אז ווער עס עסט חמץ בפסח, טרינקט חלב עכו"ם אדער איז נישט נזהר אין נדה, קען פארלירן דעם כח, ווייל די עבירות האבן א שייכות מיט עבודה זרה, און דערמיט איז ער מסביר א שווערן תוספות וועגן א צדיק וואס האט געטרונקען וויין וואס א גוי האט אנגערירט. ער שטעלט אוועק די מסירות נפש פון א סאלדאט, וואס מ'האט אים איינגעחזר'ט, קעגן דעם אינערליכן אינסטינקט פון אפילו די קלים שבקלים. אין פרק כ ערקלערט ער אז אנכי און לא יהיה לך זענען כולל די גאנצע תורה, אז יעדע עבירה איז משורש אין עבודה זרה, און אז יעדע זאך ווערט צוגעצויגן צו איר שורש, א חוש וואס די עבירות פארטעמפן. צום סוף ערקלערט ער די אחדות פונעם אייבערשטן, וואס די בריאה טוישט נישט, מיטן משל פון דיבור און מחשבה אין דער נפש.

ענינים: אהבה מסותרת (תניא פרקים יח-כה) · מסירת נפש · יסודי האמונה

מעלדן א טעות אויף דעם בלאט