היום לא כל כך שכיח עתות רצון בשעת התפילה כי אוכלים מאכלות אסורות ויש טימטום הלב. עצה - לשבר את הגוף אבל רק בעתות מזומנים. כל אדם מעריך גופו כעיקר והנשמה כנטפל לו' אבל בצדיקים בהיפך.
פרטים: פרק כ”ט אידיש 53 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
אויף תניא פרק כ"ט ערקלערט דער משגיח פארוואס דאס הארץ ווערט אמאל פארשטאפט ווי א שטיין, פארוואס דאס איז היינט אזוי שכיח, און ווי אזוי מ'צוברעכט די גראבקייט פונעם גוף כדי די ליכטיגקייט פון דער נשמה זאל זיך אין אים אנכאפן.
נאך עפענדיגע ווערטער וועגן די טעג פון תשלומין נאך שבועות, קבלת עול מלכות שמים, און זיך צוגרייטן א גאנצע וואך אויף שבת, לערנט דער משגיח תניא פרק כ"ט וועגן טמטום הלב, ווען דאס הארץ ווערט ווי א שטיין. ער ברענגט די גמרא וואס טייטשט "ונטמאתם" אלס "ונטמטם": מאכלות אסורות פארשטאפן דאס הארץ, און ער ערקלערט פארוואס היינט דארף מען זיין זייער מדקדק אין כשרות. דערנאך קומט א לענגערע אפשווייף וועגן דעם טעם און דער ליכטיגקייט וואס קדושה גיט אריין אין שבת, מיט מעשיות פון קוזמיר, פונעם סאטמארער רב און פון דער לעכאוויטשער רביצין. צוריק אין תניא ברענגט ער דעם זוהר: א האלץ וואס כאפט זיך נישט אן צוהאקט מען, אזוי דארף מען צוברעכן דעם גוף אין באשטימטע צייטן מיט א רוח נשברה. ער שטעלט אנטקעגן דעם בינוני, ביי וועמען דער גוף איז דער מענטש, מיטן צדיק, ביי וועמען די נשמה איז דער מענטש, טייטשט "ואנכי תולעת ולא איש", און ענדיגט ווי אזוי צו רעדן צום גוף, מיט א מעשה פון א גר צדק.
ענינים: שמחה און שפלות (תניא פרקים כו-לד) · כשרות און קדושת האכילה