Doctrine של בלעם - “לא ראה עמל בישראל” - יהודי טוב בעצם
פרטים: בלק תשל"ג (1972–73) אידיש 50 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט דעם "דאקטרין" פון בלעם אין פרשת בלק: כלל ישראל ווערט נישט גערעכנט צווישן די גוים, זייער גוטס איז בעצם און זייערע עבירות נאר במקרה, און ער ווייזט עס אויף די ל"ט מלקות, אויף תורה שבעל פה און אויף דעם ענין פון שבעה עשר בתמוז.
דער משגיח עפנט דעם שבת פאר די דריי וואכן מיט דעם נביא מיכה, וואס רופט צו געדענקען די עצה פון בלק און דעם ענטפער פון בלעם. בלק און בלעם האבן געטענהט אז שבעים אומות זאלן דינען אנשטאט איין פאלק, אבער בלעם איז צוריקגעקומען מיט א דאקטרין: "הן עם לבדד ישכון", אידן ווערן נישט גערעכנט מיט די גוים, זייער גוטס איז בעצם און זייער שלעכטס במקרה. דער אייבערשטער האט עס געלאזט זאגן דורך בלעם, אזוי ווי דער יצר הרע מוז ענטפערן אמן. דורך די דריי מאל וואס בלעם האט פרובירט, מיט רש"י, ווייזט ער אז דער אייבערשטער קוקט אויפן שורש, אויף די אבות, וואו קיין איד האט נישט געזינדיגט. דאס ברענגט ער צו די ל"ט מלקות: די תורה שבעל פה, וואס פליסט פון הארץ פון די חכמים, ווייסט אז דער ערשטער טאג פון דער יצירה האט קיינמאל נישט געזינדיגט. דער משכן קען חרוב ווערן, אבער די פנימיות'דיגע נקודה בלייבט. ממילא איז שבעה עשר בתמוז, דער פערציגסטער טאג, באמת א נחמה, וואס מ'דארף זען מיט שבת'דיגע אויגן.
ענינים: דער פינטעלע איד: די פנימיות'דיגע נקודה פון יעדן איד · בלק, בלעם און פנחס