מעלת התורה על המצות שהיא יחוד ממש בין ה' ובינינו. אם עושה עבירה ח"ו הוי יותר גרוע מהסט"א ממש.
פרטים: פרק כ"ג וכ"ד אידיש 40 מינ׳
הערן
א ווערסיע מיט קלאנג אויסגעבעסערט דורך AI איז אויך דא · הערט זי
וועגן דעם שיעור
דער משגיח ערקלערט פארוואס לערנען תורה מאכט א איד מיוחד מיטן רבונו של עולם נאך מער ווי מצוות, און פארוואס אן עבירה, וואס שניידט אים אפ פון רצון השם, מאכט אים ערגער ווי די סטרא אחרא אליין, וואס איז קיינמאל נישט מורד אין איר באשעפער.
דער משגיח חזר'ט איבער תניא פרק כ"ג: לערנען תורה מאכט א איד מיוחד מיטן רבונו של עולם מער ווי אנדערע מצוות, דערפאר האט רבי שמעון בר יוחאי נישט מפסיק געווען פון לערנען אפילו פאר תפילה; וואס דער אריז"ל זאגט אז אין עקבתא דמשיחא איז תפילה דער עיקר, איז אזוי ווי א רפואה פאר א קראנקן, נישט א מדריגה העכער פון תורה. דאס לערנען דארף ברענגען א יראה גדולה, העכער ווי די יראה פארן לערנען, נאר היינטיגע מענטשן זענען אפגעטעמפט ווי א חולה אונטער אן אנעסטעזיע און שפירן עס נישט. פרק כ"ד איז דאס פארקערטע: יעדע עבירה, אפילו א דרבנן, שיידט אפ דעם מענטש פון חכמתו יתברך, און ס'איז ממש ווי עבודה זרה, ערגער ווי די סטרא אחרא וואס פאלגט דעם אויבערשטן ווי בלעם. דער משגיח ווייזט ווי אזוי דער אויבערשטער הייסט געבן א קליינעם חלק פאר די סטרא אחרא: דער שעיר לעזאזל, די האר ביי תפילין, ל"ט מלקות, נישט עסן מצה ערב פסח, און דער מגן אברהם'ס מנהג ביי קידוש. ער ווארנט אז אזעלכע מנהגים דארף מען טאן מיט שכל, און ער ענדיגט מיט הלכות בית הכסא.
ענינים: אהבה מסותרת (תניא פרקים יח-כה) · קדושה און קליפה · דער כח און די מעלה פון תורה